۶۶۰ مطلب
خطری که فیلم «برادران لیلا» را تهدید میکند، انتشار نسخه بلوری آن است. نسخهای که طبق تقویم قرار است بیستوششم فوریه مطابق با هفتم اسفندماه منتشر شود و طبیعی است که چند ساعت پس از این انتشار، نسخههای باکیفیت فیلم در شبکههای اجتماعی قابل دریافت خواهد بود و دیگر قطعا این فیلم هیچگاه نمیتواند رنگ پرده را به خود ببیند.
ساداتیان میگوید: ساداتیان به نکته مهمی اشاره میکند: «شاید این بحث هم مطرح شود که سینمای ایران نیازی به سینماهای هالیوود ندارد و اکران فیلمهای خارجی در ایران را از روسیه، چین، سوریه یا کشورهایی مثل کره تامین میکنیم؛ بله، کاملا قابل قبول است، اما بپذیرید این فیلمها در کنار فیلمهای هالیوودی برای مردم جذاب است. اگر فقط متمرکز به غیر از سینماهای امریکا باشیم نمایش فیلمهای خارجی برای مردم جذابیت زیادی ندارد و مخاطب را ترغیب نمیکند.
تصویری تماشایی از ترانهی زیبای مادر من خسرو شکیبایی در فیلم خواهران غریب را مشاهده میکنید.
«مجردم و دوست دارم با عشق و به قول ایرانیان با «مرد حسابی» ازدواج کنم. مهم نیست اوکراینی یا ایرانی باشد. ولی اگه ایرانی باشد باید آماده باشد زبان اوکراینی را یاد بگیرد.»
یکی از کنجکاویبرانگیزترین فیلمهای این روزها – که به رغم فروش غیرقابلقبول، بازتاب رسانهای قابلتوجهی داشته- «عمارتی در مه» ساخته محمدعلی سلیمانتاش است. سایکودرامی تاریک درباره مدیر یک آسایشگاه اعصاب و روان که از یک پزشک جوان میخواهد روی نوع خاصی از بیماران روانی تحقیق کند.
هومن سیدی در این سالها با دریافت ۸ سیمرغ بلورین در مقام کارگردان و بازیگر، یکی از چهرههای مورد توجه ادوار جشنواره فجر در دولتهای احمدینژاد و روحانی محسوب میشود.
در ۹ ماه گذشته فروش کل سینمای ایران به ۳۱۲ میلیارد و ۳۱۷ میلیون تومان رسیده و بیش از ۱۰ میلیون و ۴۴۰ هزار نفر هم به تماشای فیلمهای اکران شده نشستهاند.
درست همانسالی که ابراهیم گلستان فیلم «خشت و آینه» را ساخت، فرخ غفاری هم به ساخت «شب قوزی» دست زد.
سعید خانی، پخشکننده و تهیهکننده فیلمهایی مانند «دوزیست»، «لونه زنبور» و «ارادتمند؛ نازنین، بهاره، تینا» میگوید که با توجه به شرایط جامعه و سینمای ایران، احتمال تعطیلی بیشتر سینماها میرود، مگر اینکه سازمان سینمایی با تمهیداتی مانند اکران فیلمهای توقیفی پای قشر بیشتری را به سالنهای سینما باز کند و جلوی این روند را بگیرد.
بنا به آنچه منابع خبری نقل کردهاند، دیدار ایران و انگلیس ۵ هزار نفر بیشتر از ظرفیت ۴۵ هزار نفری استادیوم تماشاچی داشت. نمونه دیگر اینکه یک سانس از نمایش فوتبال ایران و امریکا در سینماهای ایران نزدیک به ۶۰۰ میلیون تومان فروخت. حال پرسش این است که با توجه به اقبال مردم ایران به ورزش و خصوصا فوتبال، چرا فیلمهایی که با موضوعات و درونمایههای ورزشی ساخته میشوند، مخاطب چندانی ندارند؟ به تعداد انگشتان دست فیلمهایی با موضوع ورزش در سینمای ایران ساخته شده که همواره برای جذب مخاطب با، اما و اگر…
